Ik gaf mijzelf een uitdaging: zeven dagen lang elke dag op pad gaan met m’n camera. En omdat ik het graag een naampje geef; bedacht ik de naam 7 days of shooting, afgekort #7dos. In deze blog lees je hoe het me afging, laat ik zien welke foto’s ik maakte en vertel ik wat ik je met deze blog hoop mee te geven.

Allereerst: Waarom deze uitdaging?

Eigenlijk is het heel simpel. De afgelopen maanden was het fotograferen er nogal bij ingeschoten. Ik had het onwijs druk met het schrijven en uitgeven van mijn boek over reisfotografie. Het boek is inmiddels een kleine maand uit en eindelijk kreeg ik ook meer ruimte in mijn agenda. Na maanden van hard werken (en stress) had ik eindelijk niet meer het gevoel dat ik van deadline naar deadline ren en achter de feiten aanloopt. Dus tijd voor wat ontspanning. En ik besloot dat mijn camera daar ook bij hoorde. Natuurlijk is het behoorlijk ironisch dat ik door het schrijven van het boek over reisfotografie, geen tijd meer had om het mooie van de wereld om me heen vast te leggen. Je hoeft namelijk echt niet naar andere kant van de wereld om mooie dingen te zien en te fotograferen, dat weet ik maar al te goed.

Ik had dus weer de tijd om m’n camera er bij te pakken. Maar om te voorkomen dat ik tegen mijzelf zou blijven zeggen “Morgen neem ik mijn camera wel mee“, of de dag erna dat te herhalen, moest ik het in een bepaalde vorm gieten. Zoals ik al beschrijf in het artikel met strategieën om meer tijd voor je fotografie vrij te maken, had ik een soort stok achter de deur nodig. En daarom bedacht ik 7 days of shooting.

Voor de #7dos maakte ik ook mijn eigen ‘spelregels’. Eigenlijk was het heel simpel; ik hanteerde geen restricties. Het maakte niet uit wat of waar ik fotografeerde en zelfs het eindresultaat deed er eigenlijk niet toe. Het doén was belangrijker dan de exacte uitvoering. 

Door mijzelf niet te beperken voor één onderwerp of locatie, wist ik dat het makkelijker zou worden om het zeven dagen vol te houden. Het enige wat ik vooraf wel besloot was dat ik, als ik op pad ging (bijvoorbeeld wandelen met m’n hond JJ), mijn camera mee zou nemen. En dat ik in ieder geval de volgende twee lenzen in mijn cameratas zou stoppen;

  • Nikon 85mm f/1.4 – omdat het een prachtige lens is, maar ik ‘m naar mijn idee te weinig gebruik.
  • Tamron 90mm F/2.8 (FO17) – mijn nieuwe macrolens, zodat ik ‘m goed kon leren kennen.

Nieuwsgierig geworden hoe 7 days of shooting me afging deze week? Nou, dat zie en lees je hieronder.

Maandag

Als ik ’s middags zóveel mooie klaprozen zie staan bij het uitlaten van mijn hondje JJ op zo’n tien minuten van mijn huis, besluit ik ’s avonds met de camera (en zonder hond) terug te gaan. En dat werd een behoorlijk avontuur. Zo moest ik er wel twee hekken voor overklimmen (of eigenlijk maar eentje, maar toen kwam ik erachter dat er nog een slootje was die ik nét te breed vond om over te springen, en moest ik dus nog over een tweede hek klauteren). Maar dat was het waard, want ik kwam in een waar klaprozen-walhalla terecht! 

Minder handig was de korte broek die ik aanhad. Niet vanwege het hek waar ik overheen ging, maar vanwege de prikplantjes die bij de klaprozen stonden. Maar dat maakt niet uit, het was het helemaal waard. ;)

Klaprozen-walhalla Klaprozen-walhalla Klaprozen-walhalla

Dinsdag

Het is een warme dag, dus ik ga pas laat in de middag met JJ wandelen bij het Maximakanaal. Terwijl JJ af en toe het water in plonst, lig ik vooral in de berm voor het fotograferen van de bloemen. Natuurlijk konden foto’s van JJ zelf ook niet ontbreken.

Bloemetjes Hallo JJ schut zich uit na een zwempartij JJ portret

Woensdag

Omdat ook woensdag warm belooft te worden, installeer ik mijzelf ’s ochtends al in de tuin. Onder een groot zonnescherm zit ik heerlijk in de schaduw. Laptop op schoot en een zelfgemaakte gember-citroen-limonade binnen handbereik, wat wil je nog meer als werkplek. JJ ligt braaf aan mijn voeten.

Aan het werk in de tuin, met JJ aan m'n voeten Lekkere limonade

’s Middags zoeken JJ en ik wat verkoeling in het bos en lig ik tussen de boterbloemen aan de rand van het bos.Boterbloem

Op de terugweg rijd ik langs een mooi veld vol witte bloemen en loop daar ’s avonds rond half 9 nog een keer naar toe, zonder JJ. Net als ik er ben aangekomen verdwijnt de zon achter de wolken, terwijl ik juist hoopte op mooi gouden licht. Stiekem baal ik best, maar dat was nergens voor nodig. Tijdens het wachten valt mijn oog ineens op dit beestje. Is het een vlinder? Ik heb geen idee, maar gaaf is-ie wel!

Is het een vlinder? Is het een tor? Vlak voor zonsondergang

Donderdag

’s Middags ga ik met JJ naar de Groote Wielenplas toe. Ik had de camera bij me, maar vond het licht erg ‘hard’ en lastig. Na het eten rijd ik daarom terug naar hetzelfde veldje waar ik maandag ook was. Maar al voor ik het hek over ben geklommen, zie ik dat de meeste klaprozen inmiddels hun blaadjes hebben verloren. Ik maak wel wat foto’s, maar besluit na een tijdje toch nog maar naar het veldje met de witte bloemen te gaan. Ik ben helemaal in m’n sas als ik daar een fotosessie met een lieveheersbeestje heb.