De rode paraplu – Straatfotografie in Kopenhagen

Laura: 00:02
Welkom Sofie, leuk dat je er weer bent. Tenminste, hebben jou in aflevering 3 al kunnen horen. Toen heb je verteld over een bootje wat je fotografeerde in Denemarken. Vandaag gaan we het hebben over een foto die ik heb gemaakt in Denemarken, die aan jouw muur hangt.

Sofie: 00:48
Ja, die aan mijn muur hing.

Laura: 00:50
Oh, aan je muur heen. Wij gaat het verhuizen.

Sofie: 00:53
Ik ga verhuizen. Dus ik heb hem laatst ingepakt.

Laura: 00:56
Gaat hij mee naar het nieuwe huis?

Sofie: 00:58
Nee, ik ga hem weggooien. Nee, hij gaat mee. Hij gaat echt mee. Gelukkig. Ik heb hem heel netjes ingepakt, anders konden we niet stoppen. Nee, hij gaat mee. Hij krijgt weer een mooi plekje. Gelukkig.

Laura: 01:08
Even voor de mensen. Jij fotografeert al heel lang. Je bent analoog begonnen met fotograferen. Je fotografeert als hobby. Zonder een camera op vakantie is de vakantie voor jou mislukt. We kennen elkaar van een studie Bewegingswetenschappen. Je hebt daarna doorgestudeerd als fysiotherapie, je hebt een tijd lang als fysiotherapeut gewerkt. En sinds kort heb je een nieuwe baan als coördinator wijk, samenwerkingsverband. Zo, in één keer goed. In één keer goed. Als mensen willen weten wat het is, dan moeten ze maar even googlen.

Sofie: 01:43
En ik heb voor jou tien jaar lang de mail en de facturen en van alles gedaan voor.

Laura: 01:48
Ik ben heel lang mijn assistent geweest. Ik mis je nog steeds. Nee hoor. Het is helemaal goed zo. De foto die aan jouw muur hangt, eigenlijk is eigenlijk wel weer grappig, want we hadden het erover gehad om deze aflevering op te nemen over deze foto. En toen kwamen we erachter dat we het niet over dezelfde foto hadden. Ik dacht dat een andere foto aan de muur hing.

Sofie: 02:11
We hebben het net nog even gecontroleerd. Maar het was toch een andere foto.

Laura: 02:16
En we hebben dit dus gecontroleerd door de Funda foto’s van jouw huis te bekijken over welke foto er aan de muur hangt. De foto is gemaakt in Kopenhagen. Daar ging ik in 2017 naartoe. En de reden was eigenlijk heel simpel: ik ging een nieuwe druk mijn boek Reisfotografie uitbrengen. Ik wilde meer landen toevoegen aan de nieuwe druk. Dus de eerste druk stonden 28 landen in. De tweede druk wilde ik dat aantal meer maken. Jij bent al heel lang fan van Denemarken. En je bent al heel vaak in Kopenhagen geweest.

Sofie: 02:51
Ik ben zeker heel vaak in Kophag geweest. Ik vind het een heel fijne stad. Mooie stad, veel te zien. En ik vond dat jij daar ook heen moest.

Laura: 02:58
Ja, dus volgens mij, ik heb jou om allerlei tips gevraagd.

Sofie: 03:03
En volgens mij heb je die ook allemaal uitgevoerd en allemaal.

Laura: 03:06
Volgens mij hebben we ook echt vrijwel dagelijks contact gehad over de foto’s of de plekken waar ik naartoe ging. Ik vond Kopenhag ook fantastisch. Ik had een fiets gehuurd. Je kan lekker rondfietsen. Ze fietsen sowieso daar heel veel in de stad. Het is een heel gevarieerde stad. Ik was er in november, dus ik had niet fantastisch weer. Maar de stad verbaasde me echt. De Denen vind ik supervriendelijk. Wat vind jij het leukste aan Kopenhagen?

Sofie: 03:37
Ik vind de stad gewoon heel fijn. Hij is niet zo groot. Wij gaan er ook vaak op de fiets naartoe. Of nou ja, vanuit Nederland op de fiets. Dat is wel een stuk fiets. We gaan met de auto. We zetten de auto net buiten de stad neer. We hebben vaak de fietsen mee. Die staan op de auto. En dan gaan we echt vanaf een mooi parkeerplaatje op de fiets. Heel de stad door. En dan heb je gewoon alles gezien. Dan hoef je niet lopend naar de zeemeermin. Dan kan je ook gewoon met de fiets langs de Chinezen.

Laura: 04:04
Langs de Chinezen?

Sofie: 04:05
Ja, die gaan naar de zeemeermin.

Laura: 04:07
Sorry, ik dacht. Wat bedoel je met de Chinezen? Maar je bedoelt de touringcars die er staan. Zeker. De Chinezen die gewoon alleen maar voor de zeemeermin. Ja, toevallig wilde ik je daar wel over vragen, want dat vond ik eigenlijk het minst leuke aan de.

Sofie: 04:20
Die moet je afvinken dat je die gezien hebt.

Laura: 04:23
Ja, maar dat was niet de boeiendste foto.

Sofie: 04:26
Niet spannend. Die hangt niet aan mijn muur.

Laura: 04:28
Die hangt niet aan je muur. De foto heb ik gemaakt bij Superkilen. Dat is een heel groot park. En ik weet ook zeker die tip heb ik van jou gekregen. Kun jij omschrijven wat voor een park het is?

Sofie: 04:42
Superkilen is een onderdeel van een groter geheel. Want het is zeg maar een heel fietspad wat door Kopenhagen heen gaat. Volgens mij ga je ook nog een stuk door een rood deel van de stad en dan is nog een geel deel. En Superkilen is eigenlijk een soort asfaltstuk met heel veel lijnen, met bergjes, heuveltjes gecreëerd. Daar kan je met je step, met je skateboard, met je squelers van afgaan. Een plein met veel zitjes waar je kan samenkomen. Er zijn , spelletjes kun je er doen, van alles.

Laura: 05:17
Het is echt ontworpen als een soort ontmoetingsplek in de stad. Daar lijkt het op. En het voelt niet als een speeltuin. Maar het is wel het is gewoon ook een soort van speeltuinpark. Lijkt het wel op.

Sofie: 05:30
Ik vind het heel mooi om, je kan er allerlei plekjes zien. En de een is leuk voor die foto, de ander is leuk voor die foto. En jij hebt ook een hele mooie foto gemaakt.

Laura: 05:41
Ja, die foto heb ik niet zelf bedacht. Niet? Nee. Want weet je nog hoe deze foto tot stand is gekomen? Ik moest even teruggraven in mijn archief. Maar er is een foto gedeeld op volgens mij Visit Denmark. Van iemand met een paraplu op dat plein. Ongeveer vanaf dit standpunt. Weet je dat nog?

Sofie: 06:03
Nee, weet ik niet meer.

Laura: 06:04
Ik kon het terugvinden in mijn Instagram DM’s dat jij hem had doorgestuurd. En ik ging niet naar dat plein met de intentie om die foto te maken. Maar andere mensen op dat plein. Die deden dat wel. Ik was daar in mijn eentje op reis. En toen ik bij dat park aankwam, toen zag ik dus gewoon meerdere stelletjes of vriendinnen, waarbij de een bovenop een soort heuveltje ging staan. Dat geasfalteerde park heeft dus allemaal witte lijnen met een heuveltje. Eén stond op het heuveltje en de ander ging op een bepaalde plek staan, of je weet wel, zo’n Instagram loopje dat je soort van heen en weer loopt naar voren en naar achteren zodat de foto werd gemaakt. En ik heb toen ook meegefotografeerd bij die toeristen die dat aan het doen waren.

Sofie: 06:52
Jij stond gewoon in dezelfde rij een foto te maken.

Laura: 06:55
Nou, bijna wel. Dus ik was eerst bij dat plein, en toen was ik gewoon aan het kijken naar willekeurige voorbijgangers. En dan was bijvoorbeeld een fietser of een jongetje op een stepje, dan was ik aan het wachten tot ik hem vond dat hij de juiste positie in het beeld had. En dat moment probeerde ik dan vast te leggen. Sowieso als ik straatfotografie doe. Volgens mij heb ik dit ook in Kopenhagen zo ontdekt, of nou ja ontdekt, de naam gegeven, de mooie -muur-wacht- op -de -juiste -voorbijganger-methode. Ik had daar heel veel mooie achtergronden, mooie muren. Ook van het een bioscoop.

Sofie: 07:35
Theater, denk ik.

Laura: 07:36
Ja, die geel, nee, niet geel. Paars roze met gele accenten. En dan stond ik gewoon aan de andere kant van de straat een tijd te wachten totdat er precies de voorbijganger was op de plek waar ik dat wilde. En diezelfde strategie paste ik eigenlijk een beetje toe bij deze plek. Ik keek naar de lijnen en ik hoopte dat iemand voorbij zou komen op die ene plek. Maar nu waren het gewoon toeristen die daar gingen staan. En die foto’s heb ik gemaakt. Nu is de foto die bij jou aan de muur hangt van een dame met een zwarte jas, blauwe jeans. Ze wordt een soort van omlijnd door de lijn. Dus de lijnen lopen niet door haar heen, maar om haar heen. En ze heeft een rode paraplu. Wat sprak jou aan aan dat beeld?

Sofie: 08:30
Ik ken het plein natuurlijk goed. De lijnen vond ik heel mooi, het zwarte afval met die witte lijnen die overal doorheen gaan. En dan dat contrast met die rode paraplu. Dat was natuurlijk gewoon het leukste. En jij had dus mazzel dat het regende op dat moment. Waarom is dat mazzel? Ja, anders had je geen paraplu gehad. Je hebt ook die fietsers net laten zien en de man met de kinderwagen en het stepje, die hadden geen paraplu, die hadden niet dat vrolijke kleurtje erbij.

Laura: 08:57
Dat klopt. De paraplu is natuurlijk gek als het niet regent. Maar het was ook heel erg fijn dat het asfalt daardoor donkerder wordt. Dus doordat het nat wordt, wordt asfalt niet van grijs, maar gaat het eerst eerder naar donkergrijs, bijna zwart. En je krijgt ook een beetje reflecties. Maar vooral dat het asfalt donkerder werd, dat voegt in deze situatie echt iets toe.

Sofie: 09:21
En die rode kleur.

Laura: 09:22
En die rode kleur. Nu hangt deze foto aan je muur. Was dat de eerste foto die ik heb gemaakt die aan jouw muur hangt?

Sofie: 09:30
Nee. Er hangt er zeker nog één van Denemarken. Van de Nyhavn. Vind je ook moeilijk om uit te spreken, dat kan ik niet. Ik dacht altijd dat het Niehaben was. Er staat een Grieks ei. Mens spreken het uit als een Grieks EI is een I. Nee, in Deens is het een U. “Nuhaven.” Maar ik doe het eigenlijk op een andere. Welke bedoel je dan? Die bloemetjes? Dat was de allereerste die toegeven dat die niet meer hangt.

Laura: 09:58
Hij is er nog wel. Ja, dat snap ik helemaal. Maar ik heb een keer oranje gerbera’s voor jou gefotografeerd. Weet je ook nog hoe deze foto met de paraplu, die aan jouw muur is beland, heb ik jullie cadeau gedaan? Of volgens mij heb je die cadeau gedaan. Ik weet het niet meer. Voor vijf jaar in dienst. Ik weet het niet. Geen idee. Ik weet het niet meer. Dan heb ik je wel laten uitkiezen welke foto je wilde ophangen. En nu komt dus de crux. Want ik dacht dat een andere foto aan je muur hing, die ik eigenlijk mooier vind.

Sofie: 10:32
Wat is het verschil tussen die twee foto’s? De ene is een normaal parapluutje en de andere is de paraplu opengewaaid.

Laura: 10:40
Dus die dames stonden daar. Eén vriendin fotografeerde haar. De andere dame stond dus met die rode paraplu. En wat er twee keer gebeurde, is dat die paraplu soort van de wind ging ermee aan de haal. Dus die paraplu klapte verkeerd om. En de eerste keer heb ik ook gefotografeerd. En dat vond ik een heel spontaan moment. Dat vond ik leuk. Niet veel later gebeurde het weer. En eigenlijk vind ik die foto net iets sprekender. Omdat er. Iedereen kan dit moment wel voorstellen dat die paraplu door de wind omgewaaid wordt. Maar er zit ook iets van beweging in, er zit meer spontaniteit in. Dus als ik nu zou kiezen, mijn favoriet. Tegelijkertijd snap ik ook wel waarom die ander misschien visueel wat rustiger is en interessanter voor aan je muur te hangen.

Sofie: 11:32
Ja, ook omdat die lijnen dan mooier doorlopen, vind ik. Maar ik snap ook jouw idee, maar hij hangt aan mijn muur.

Laura: 11:38
En dat is uiteindelijk het belangrijkste. Dat jij jij er dan blij van wordt als het aan jouw muur wordt. Wanneer ben jij voor het laatst in Kophagen geweest?

Sofie: 11:48
Vorig jaar.

Laura: 11:49
Ben je toen ook bij Superkilen geweest?

Sofie: 11:51
Nee. Waarom niet? Ja, geen idee. De route gingen net even anders door de stad, denk ik. Maar als ik nu de foto weer kijk en nu we het over hebben, denk ik, ik wil er toch wel weer even heen. En dan niet in de regen, maar gewoon lekker in de zon in de zomer. Want dan is het ook mooi.

Laura: 12:13
De metagegevens. De foto is gemaakt met een vierhonderdste van de seconde diafragma F800 en ik fotografeer met een 24, 70 mm lens op 70 mm. De foto is gemaakt op 7 oktober 2017. Ik zei net dat ik in oktober was in november was, maar het was dus oktober, om 12.35. Denk je dat ik deze foto heb bewerkt?

Sofie: 12:40
Jij bewerkt alle foto’s, dus ik ga er vanuit van wel.

Laura: 12:43
En wat denk je dat ik eraan heb bewerkt? Ik denk dat je de kleuren nog iets sprekender hebt gemaakt. Ik heb inderdaad de kleuren wat sprekender gemaakt, maar ik heb vooral ook met het contrast gespeeld. Juist omdat je die sterke lijnen hebt en ik wilde het asfalt nog iets donkerder, het contrast dus verhogen. En dat maakt voor mij de foto net iets sprankelender. Dan maakt hij meer af.

Sofie: 13:11
Ja, je hebt een goede keuze gemaakt.

Laura: 13:12
Ik wilde niet de linker aan de muren. Je wilde niet de originele foto. Nu heb ik de foto ook een klein beetje gekropt. Dus ik heb een klein stukje van de randen afgehaald. Wil je die zien? Want een risico is dat je dan denkt. Shit, die versie had ik aan mijn muur willen hebben. Laat maar zien. Oké, komt die. De originele foto heeft natuurlijk beeldverhouding 2 bij 3. En we zien iets meer lijnen. Maar we zien ook aan de bovenkant rechtsbovenin nog een wat witter blok. En we zien nog de onderkant van een boom en een zo’n cirkel die bij de voet van de boom zit. Die heb ik eraf gehaald. En de foto die bij jou aan de muur hangt, die heeft beeldverhouding 4 bij 3.

Sofie: 14:02
Ik vind deze mooier. Dus je hebt een goede keuze gemaakt.

Laura: 14:04
Gelukkig maar. Is er nog iets wat jij wilt vragen over deze foto aan mij?

Sofie: 14:12
Had jij hem nog anders willen maken?

Laura: 14:14
Deze foto. Als ik dit had geregisseerd, dus de foto die aan jouw muur hangt, als ik dat had geregisseerd, dan had ik waarschijnlijk haar nog een heel klein stukje gevraagd om meer naar rechts te staan. Dat ze nog iets meer gecentreerd is in de lege opening van de lijnen. En misschien had ik hem met meer groothoek gemaakt. En meer de lijnen ook op de voorgrond nog willen gebruiken. Maar ja, ik moest ook in een splitsecond reageren. Vooral bij de foto waarbij haar paraplu wegwaait. En daar zie je, dus als de paraplu omslaat, daar heb ik meer grotehoek gebruikt. Ofminste, daar heb ik met 36 mm gefotografeerd. En dan zie je iets meer lijnen op de voorgrond. En ik vind dat ook wel werken bij deze foto.

Sofie: 15:08
Dus eigenlijk moeten we nog een keer terug.

Laura: 15:11
Ik wil best nog wel een keer naar Kopenhagen.

Sofie: 15:13
Mag ik dan daar op de foto staan met een rood parapluutje?

Laura: 15:16
Dat zou echt super vet zijn. Dan gaan we wel even zorgen dat je de goede outfit hebt. En dan moet je ook zorgen dat het wel regent. Want dan wordt het asfalt donkerder. Oké, jij wil wel een foto van jezelf bij Superkilen.

Sofie: 15:26
Ja, lijkt me goed. En dan precies de juiste verhouding en zo.

Laura: 15:31
Wat ik alleen hoop, is, en dat zag ik toen al, is dat er op sommige plekken best wel wat gravity op het asfalt zit. En dat heb ik hier. Hier onderin deze foto was nog een heel dun groen stukje grafitti. Dat heb ik hier ook weggepoetst. Dus dat hoop ik wel dat dat plein niet inmiddels in een soort grafitti kunst is veranderd. Want dan kunnen we niet meer deze foto maken. Nee. Oké. We gaan naar Kopenhagen. Lijkt me leuk vlak. Met een nachttrein kan je er volgens mij inmiddels naartoe. Weet ik niet. We gaan altijd met de auto. En op de fiets. En op de fiets vanuit Nederland, vanuit Zandpoort. Nu hangt er nog een foto aan jouw muur. Daar had je het net al over, van de Nyhavn. Eerder in de vorige podcast, dat je te gast was, vroeg ik jou gouden uurtje of blauwe uurtje. En toen zei je gouden uurtje. En dit is het blauwe uurtje. Dit is het blauwe uurtje. Wat vind je mooi aan deze foto? Wat zien we op de foto? Wat zien we op de foto?

Sofie: 16:35
We zien de Nyhavn. Dat is dat straatje met die gekleurde huizen. Dat is wel algemeen bekend, denk ik van Kenhagen. Niet iedereen, het is niet zo bekend als de Eiffeltoren. Maar als je in Kopenhagen geweest bent, dan ben je hier wel geweest. En ik denk dat Laura ergens middenin op het brugje is gaan staan en je ziet de gracht, bootjes in het water en dus die gekleurde huisjes. En heel eerlijk ben ik nog nooit in het donker op de Nyhavn geweest. Ik heb geen foto met de Nyhavn in het donker. Ja, maar dat hoeft ook niet, want hij hing al aan je muur. Want ik had hem al gemaakt precies. Daarvoor was ik er ook al geweest, maar nee, ik heb dit nog nooit zo gezien. Maar het is wel mijn favoriete plekje in Kopenhagen. Als we hier zijn, moeten we altijd even over de Nyhavn lopen. En favoriet plekje.

Laura: 17:28
Dat snap ik wel. Soms heb je van die plekken waar je gewoon zo blij van wordt als je daar bent en helemaal als je er vaker op vakantie bent. Klopt? Mooi. We maken nu al een paar jaar de grap dat als er een Think Academy museum zou komen, dat jij dan de curator bent, of dat jij dan alles kan aanleveren daarvoor. Weet je hoe die grap is ontstaan?

Sofie: 17:52
Ik heb geen idee, maar ik denk dat ik gewoon alle gadget die jij altijd uitdeelt, maar bewaar of zo.

Laura: 18:01
Ja, ik heb het wel even opgezocht. Tenminste, ik was terug aan het scrollen in onze DM’s op Instagram. En toen kwam ik een bericht tegen van mei 2021, toen is de grap ontstaan. Toen deelde ik een foto waar die oranje gerbera’s op stonden, die ik ooit voor jou speciaal heb gefotografeerd. Die stonden toen nog in een lijstje in de studeerkamer geloof ik. En toen zei je ook, ja, dat was de eerste. En er stond ook een handtekening achterop. En ik wist dat als je beroemd zou worden dat dat heel veel geld zou opleveren. En toen zei ik, nou, grapje. En toen zei je, een Laura Vink Museum. En dat is dus later het idee van een Vink Academy museum geworden. Da ben ik helemaal niet van plan, hè.

Sofie: 18:45
Maar ik kan redelijk wat gadgets leveren hoor, en artikelen en tijdschriften waar je in staat boeken. Ik heb alle eerste versies, denk ik, van die boeken. Zeker. Een heleboel in pennen, wat heb je nog meer van die poetsdoekjes voor je cameralens? Ja, de eerste versie, een oude logo.

Laura: 19:07
Oude logo met het vogeltje erop. Wat grappig. Die zal ik ook nog wel ergens hebben, maar grappig dat jij. Verzameld hebt. Nu ben ik benieuwd, zit er iets in de Think Academy collectie waarvan jij nu denkt dat ik dat aan niemand zou willen laten zien. Dat je denkt oeh.

Sofie: 19:26
Ik denk die eerste foto’s die jij aan mij hebt gegeven van de oranje gerbera’s in een lijstje, waar je handtekening achterop staat, inderdaad. Ik weet niet of je daar nog blij van wordt, of je nog blij wordt van hoe die foto’s zijn gemaakt en of je dat nu anders zou doen, weet ik niet.

Laura: 19:44
Nou ja, op zich, ik vind het geen slechte foto’s. Maar ik zou misschien het inderdaad niet meer zo aanpakken. Het waren drie foto’s en die had ik volgens mij als drie luik in een lijstje gedaan. En oranje is jouw favoriete kleur. Zeker. En ik weet nog dat ik die foto’s maakte in Eindhoven. Dus het moet ergens zo 2007, 2008 geweest zijn. Ik was naar de bloemenzaak gegaan, oranje gerbera’s met een macrolens van dichtbij gefotografeerd. Nee, dat zijn niet foto’s waar ik me voor zou schamen. Dus die mogen best opgehangen worden in de Vink Academy museum.

Sofie: 20:21
Maar dan moet er wel bij, dit zijn je beginjaren.

Laura: 20:25
Ja, dat is een goede. Ja, toch? En iets anders? Kan je iets anders bedenken?

Sofie: 20:30
De eerste pennen die schreven helemaal niet lekker. Dus dat was ook geen succes, denk ik.

Laura: 20:34
Nee, die van nu schrijven veel beter. Nu heet deze podcast Vink Mooi. Is er een moment, ergens afgelopen weken, geweest, waarvan je dacht. Dat vind mooi.

Sofie: 20:46
Ik heb zondag de 10 kilometer van Noordwijk gelopen, hardloopwedstrijdje. In Noordwijk dus. Samen met Rory. En tijdens die hardloopwedstrijdjes zijn er vaak fotografen die dan van iedereen foto maken. En soms zijn die foto’s heel leuk en soms denk je van: oeh, daar zie ik af of daar zie ik er heel slecht uit. En deze fotograaf, er werd weer een foto’s gemaakt door een fotograaf. En deze herken je dan op een gegeven moment. De fotograaf zelf. De fotograaf zelf. Deze fotograaf zit er dan in de duinen verstopt. En sommige mensen herkennen hem en dan gaan ze juichend langs hem lopen en zwaaien naar die man. En soms zie je dan hele leuke foto’s voorbij komen en anderen niet. Dan zie je gewoon een heel erg geconcentreerde blik. Vind ik mooi om te zien: oh ja, deze mensen herkennen we en dan gaan we gewoon gezellig. Het geeft ook een bepaalde energie. Het geeft energie. Dan vergeet je even dat je aan het afzien bent en dan ben je gewoon even vrolijk.

Laura: 21:50
Leuk. Heel mooi. Dankjewel weer, Sofie. Graag gedaan. Ik begrijp dat wij een tripje naar Kopenhagen moeten plannen. Gaan we doen. Lijkt me leuk. Nou ja, ik ga eerst op reis. Jij gaat eerst verhuizen. Dus dat wordt 2027. Misschien is dit wel een mooie dat we dus een tripje naar Kopenhagen plannen. En dat we dan een foto die we daar hebben gemaakt weer in de podcast gaan bespreken. Of gewoon weer dezelfde foto’s maken, maar dan 10 jaar 20 jaar later. Ja, dat kan ook. Nou, niet 20 jaar later. Dit is 2017. Dus 2027 is perfect eigenlijk later. Tien jaar later. Oké, heel erg bedankt. Voor wie de foto’s die we hebben besproken nog even terug wil kijken, ga naar vinkmooi.nl/ 8. Als je deze aflevering op YouTube hebt bekeken, vergeet je dan niet te abonneren. En als je deze podcast hebt beluisterd of bekeken in een podcast app, volg de show dan, zodat nieuwe afleveringen automatisch voor je klaarstaan. Dit was Vink Mooi. Tot de volgende keer. Doegdoeg.