Sofie: “Zonder fotografie zou ik hele saaie vakanties hebben”

Laura: 00:02
Achter elke mooie foto schuilt een verhaal, ook als je dat niet meteen ziet. In deze podcast neem ik je daarom mee achter de camera en hoor je hoe die ene foto tot stand is gekomen. Dus wat gebeurde er voordat er op het knopje werd gedrukt? Welke keuzes maakt het verschil? En hoeveel geluk was er nodig voor deze mooie foto? Eerlijke verhalen en avonturen uit de praktijk, waarbij we verder kijken dan het kader. Mijn naam is Laura Vink en dit is Vink Mooi. Sofie, welkom in deze podcast. Dankjewel. Je bent mijn allereerste gast en ik vind het echt super spannend. Niet omdat jij het bent, maar omdat het allemaal techniek waar ik mee te maken heb en ik hoop dat het allemaal goed werkt en het is allemaal nieuw. Maar super leuk dat je hier bent. We gaan het vandaag hebben over een foto die jij hebt gemaakt in Zweden. In Denemarken. Van een heel mooi bootje. Maar voordat we het over die foto gaan hebben, wij kennen elkaar nu bijna 21 jaar. We hebben elkaar ontmoet in Artis. En we hadden zwart geschminkte gezichten en een soort oranje driehoek voor ons neus. Vertel, wat was hier aan de hand?
Sofie: 01:14
Wij waren pinguïns. Wij gingen studeren in Amsterdam. Bewegingswetenschappen aan de VU. En we hadden onze introductieweek en die begon in Artis.
Laura: 01:24
Ja, we hadden ook flaming’s of leeuwen kunnen zijn, maar wij waren de pinguïns. Wij waren de pinguïns. Kan jij nog herinneren dat we elkaar die dag gesproken hebben?
Sofie: 01:34
Geen idee.
Laura: 01:35
Nee, ik kan het me ook niet meer herinneren. Maar ik weet wel, ik heb wel nog een foto gevonden. En ja, je ziet bijna ook helemaal niks. Want we hebben zwart gezicht en dus die pingwingbek, en ook nog een gek hesje hadden we aan. We gingen bewegingswetenschap studeren. Dit was 2005 dus. Wij zijn daarna in een groepje gekomen van pinguïns. En ja, we hebben eigenlijk heel de studententijd met elkaar opgetrokken. Maar jij ging een andere richting doen. Wat heb je uiteindelijk gedaan na je studie?
Sofie: 02:10
Ik ben nog fysiotherapie gaan studeren. En jij ging met de fotografie verder, ik ging verder studeren en jij vroeg of ik jouw assistent wilde worden.
Laura: 02:20
Ja, want jij bent niet zomaar mijn eerste gast. Ik bedoel, behalve dan dat we elkaar heel lang kennen, maar jij hebt meer dan tien jaar voor Fink Academy gewerkt. Dus het was altijd een beetje gek uitleggen aan mensen dat ik zei: ja, Sofie, vriendin van me, ze is ook mijn assistent. En dan dachten mensen, wat? Dus vertel, wat deed je voor Vink Academy en voor mij dus eigenlijk.
Sofie: 02:45
Ik heb jouw mail beheerd en facturen verstuurd. Ik hielp jou soms met workshops en de voorbereiding daarvan. En dat heb ik meer dan tien jaar volgehouden.
Laura: 02:56
Ja, en toen was het tijd voor andere uitdagingen. Je hebt ook heel veel dingen voor me nagelezen, weet ik wel. Dus dan had ik weer een artikel geschreven en dan ging jij daar helemaal doorheen. Fotografeer je al net zo lang als ik.
Sofie: 03:07
Langer. Ja, vind ik wel langer.
Laura: 03:10
Wanneer ben je begonnen met fotograferen?
Sofie: 03:13
Vind ik altijd lastig. Want ik heb denk ik altijd wel de camera van mijn vader en mijn oom ook wel uit de handen gerukt. Maar ik denk dat ik een jaar of tien, twaalf was dat ik mijn eigen cameraatje kreeg. Analoog natuurlijk, want dat was toen nog zo. Een blauw-groen, gele camera van Nikon, toen al. En met fotorolletjes ben ik gewoon lekker gaan fotograferen. En jij hebt ook heel lang nog analoog gefotografeerd. Zeker. Dus na dat compact cameraatje wel een spiegelreflex camera. Ook weer van Nikon. En gewoon met fotorrolletjes. Op vakantie, zomervakantie. 7, 8, 9 rolletjes vol schieten van 36 foto’s. Was geen probleem.
Laura: 03:56
Wauw, ik ben in 2000…. Mijn eerste digitale camera was in toen ik 17 was. In 2006 kreeg ik een spiegelreflexcamera. Dus dat win je zeker. Wanneer ben je digitaal gaan fotograferen? Want ik kan me nog herinneren dat jij nog analoge foto’s maakte van uitjes die wij dan samen deden. Of dan gingen we een weekend weg en dan fotografeerde ik soms digitaal al. Of fotografeerde ik digitaal en jij nog analoog.
Sofie: 04:25
Ik weet niet meer. Maar jij hebt me wel tips gegeven welke camera ik moest aanschaffen. Ja, zeker. Dus ik denk dat wij elkaar kenden voordat voordat ik digitaal ging.
Laura: 04:37
Het scheelde al dat je ook al met Nikon fotografeerde. Dan hoefde ik me niet te verdiepen in andere merken. Ik heb even een korte vragenronde voor je. Ik noem het de burstmodus. Snelle vragen, snelle antwoorden, niet te lang over nadenken. Ik ben heel erg benieuwd. Fotografeer je het liefst in de stad of in de natuur? Natuur, welke lens, met welke lens fotografeer je het meest?
Sofie: 05:05
Mijn standaard lens is geen idee. Wat is het? 18-110? 100? Zoiets
Laura: 05:12
Z Ja, oké. Je moet kiezen: nooit meer in Nederland fotograferen of nooit meer in Denemarken fotograferen. Kan ik geen antwoord op geven. Ben je wel eens vroeg opgestaan voor een Zonsopkomst fotograferen? Wie stopt er het vaakst om foto’s te maken? Ben jij dat of is jouw man Rory dat?
Sofie: 05:32
Ben ik.
Laura: 05:32
Ja? Fotoalbums van vakanties maken, ja of nee?
Sofie: 05:37
Niet meer.
Laura: 05:38
Nooit meer vogels fotograferen of nooit meer vuurtorens fotograferen?
Sofie: 05:43
Nooit meer vogels.
Laura: 05:44
En wat is de mooiste vuurtoren om te fotograferen?
Sofie: 05:48
De Rubjerg knud fyr in Denemarken.
Laura: 05:50
Die gaan we opzoeken. Statief mee op vakantie, ja of nee? Gouden uurtje of blauwe uurtje?
Sofie: 05:57
Gouden uurtje.
Laura: 05:59
Favoriete seizoen om te fotograferen. Zomer. Welk type fotografie zou je graag beter in willen zijn?
Sofie: 06:09
Portretfotografie. Al weet ik niet of ik ga gebruiken.
Laura: 06:12
Oké, en maak de zin af, zonder fotografie zou ik hele saaie vakanties hebben. Want jij gaat ook al, zolang ik jou ken, op vakantie naar Denemarken. En ik weet nog wel dat ik de eerste jaren dacht, waarom zou je nou naar Denemarken gaan? Snap je die reactie?
Sofie: 06:35
Dat zeggen heel veel mensen, want die vinden dat op Nederland lijken waar ik het totaal niet mee eens ben.
Laura: 06:40
Vertel, wat trekt jou zo aan Denemarken?
Sofie: 06:43
Het is echt een beetje thuiskomen. Zodra wij de grens overrijden, denk ik, ah, heerlijk. En het is echt gewoon de grens over en je denkt ik ben op vakantie.
Laura: 06:52
En wat maakt het aan het landschap dat het niet Nederland is? Want het is ook, er zijn geen bergen. Maar het is niet alleen maar dat het vlak is.
Sofie: 07:02
Het is juist geen metervlak. En dat maakt het juist zo mooi. Dat je altijd die glooien hebt. Die wegen zijn nooit rechtdoor. Snelwegen natuurlijk wel. Maar de rest van de binnenwegjes, achter elke bocht is weer wat moois te zien.
Laura: 07:16
Ja, toch. Ga er ieder jaar naartoe?
Sofie: 07:19
Nee, dit jaar ga ik naar Zweden. Rijden we wel nog even door Denemarken heen. Maar ja, we gaan wel naar Scandinavië.
Laura: 07:28
De foto die we vandaag gaan bespreken, die heb jij in Denemarken gemaakt. Kan je even vertellen, waar heb je hem gemaakt?
Sofie: 07:35
Hij is op het eiland Born gemaakt. Nou ligt Bornholm onder Zweden. Maar het is een eiland van Denemarken. En daar zijn wij nu voor het derde jaar, niet achter elkaar, maar de derde keer zijn we daar geweest. En het is een heel mooi stukje haven. Vanaf de vuurtoren. Ik ben gek op vuurtorens richting het dorpje Svaneke. En tussen de bosjes door zag ik dit bootje liggen.
Laura: 08:07
Ik heb het gezien, je bent hier meerdere keren geweest, je hebt me een hele serie gestuurd van dit ene bootje. Waarom is dit dé foto volgens jou?
Sofie: 08:20
Ik vind het licht ook zo mooi. Het licht in Denemarken is weer net anders dan hier in Nederland vind ik.
Laura: 08:28
Op welke manier?
Sofie: 08:29
Een beetje het gouden uurtje gevoel heb ik vaak als ik dan rond een uur of vijf zes avond. Dan wordt het licht wat zachter. Wat langere schaduwen. Mooi door de weilanden, door het gras heen en over het water? Geeft gewoon een mooie gloed.
Laura: 08:48
Als ik naar deze foto kijk, dan vraag ik meteen af: stond je hier in het water? Hoe heb je deze foto kunnen maken? Want de foto, het is echt spiegelglad, het water. Je ziet nog een beetje de reflectie van het bootje. Maar het lijkt ook alsof je in het water staat.
Sofie: 09:06
Ik sta op een stijgertje. En het bootje ligt echt in een heel klein paadje. En dat bootje zag ik dus al vanuit de verte door de bomen heen. Want ik liep gewoon op een weggetje en toen dacht ik, daar wil ik heen. Nou ja, dan moest ik dus de weg af. En ja, dan was het even zoeken van kan ik bij dat bootje komen? Nou, en door een beetje een paardje door de struiken heen kwam ik er wel. En dan kwam ik dus op het stijgertje terecht. En er zijn verschillende foto’s gemaakt. En ik vind eigenlijk de hele serie wel mooi. Maar een beetje zoeken naar een ander standpunt. Met het stijgertje, of wat is het?
Laura: 09:47
De afloop waar bootjes, zeg maar het water ingereden kunnen worden naar beneden.
Sofie: 09:55
Maar het bleek wel dat er toch één uitsprong, inderdaad.
Laura: 10:00
Als je zulke foto’s maakt, ga je dan voor de serie of ga je voor die ene foto?
Sofie: 10:04
Het liefst die ene foto. En wat je zei, ik ben meerdere keren langsgelopen en eigenlijk elke keer even gekeken van hoe is het licht nu? Want ik heb ook verschillende tijdstippen even gekeken hoe het licht was. En daar zit echt wel verschil in.
Laura: 10:20
Ja, want ik heb ook een foto die je de dag erna hebt gemaakt. En deze foto was. Moet ik even heel goed spieken in de tijdstip.
Sofie: 10:28
Deze denk ik mid op de dag.
Laura: 10:29
Ja, inderdaad, deze is middags en dat is vrijwel hetzelfde standpunt.
Sofie: 10:34
Terwijl als je die foto vergelijkt met dat, dat is dat gouden uurtje licht, wat ik zei.
Laura: 10:42
Super mooi. Hoe bepaal je hier de compositie? Ben je daar heel bewust mee bezig of doe je dat meer op gevoel? Ik ben er wel mee bezig.
Sofie: 10:52
Ik probeer altijd een horizon recht te krijgen, wat mij nooit zo goed lukt. Dan hoor ik weer jou roepen in mijn achterhoofd Schoco, wat is het? Hoe zeg je dat altijd?
Laura: 11:00
Even horizon corrigeren. Precies, zit er een stemmetje in je hoofd voor mij.
Sofie: 11:05
Ik hoor jou wel. Ze geregeld terugkomen. Als ik dan weer even terugkijk hoe de foto gelukt is, hoe die op het schermpje staat, denk ik, oh shit, is hij weer een beetje scheef? Daar kijk ik wel naar. Niet de horizon in het midden, niet het onderwerp precies in het midden. Of het moet natuurlijk helemaal symmetrisch zijn, maar dat is het hier absoluut niet. Dus daar ben ik wel altijd mee bezig.
Laura: 11:27
Kost het ook veel tijd om te fotograferen?
Sofie: 11:30
Of er staat altijd iemand om mij te wachten? Ja, vertel. Dan staat er iemand op vogeltjes te kijken, dat kan ook. Maar meestal probeer ik wel in een paar minuten een paar foto’s te maken.
Laura: 11:48
De metagegevens. Met welke camera-instellingen zijn de foto’s gemaakt?
Sofie: 11:52
Daar heb ik niet op gered.
Laura: 11:54
Ik heb het opgezocht. Het is een vierhonderdste van de seconde, diafragma f/9 ISO 200. En je hebt gefotografeerd met een 24-120 mm lens op 34 mm. Dus dat is jouw standaard lens.
Sofie: 12:08
Mijn standaard lens is 24-120.
Laura: 12:13
Een van de voordelen van mijn assistent zijn is dat je ook mijn cursussen kon volgen. Dus ik hoop dat je wel bewust je camera instellingen kiest. Ik kies mijn instellingen wel bewust. Heb je nog doelen of fotodoelen voor als je op vakantie gaat naar Denemarken of naar Zweden?
Sofie: 12:31
Nee, ik heb eigenlijk gewoon elke dag mijn camera mee. Ook al gaan we boodschappen doen bij wijze van. Dan neem ik ook mijn camera mee. Ligt dan in de auto voor het geval we iets tegenkomen wat ik dacht. stop, hier moet ik een foto van maken. Dat gebeurt ook geregeld.
Laura: 12:47
Ja, kan je een voorbeeld geven?
Sofie: 12:49
Ja, dat we een doel hadden, gingen we naar op zoek naar trollen die in Denemarken grootste staan. En de weg daar naartoe was al mooi. Was ook weer typisch Deens. Was weer na het avondeten. Gouden uurtje. Het gouden uurtje vind ik ook altijd heel lang duren in Denemarken. En dan was echt gewoon weer uitzicht op het water. Gewoon een mooi graanveld met twee bomen erin. Water mooi blauw. Ja, dat vind ik echt typisch Deens.
Laura: 13:17
En dan zeg je stop, foto maken.
Sofie: 13:20
Ja, nou dan kan Rory niet altijd stoppen. Dus soms moeten we eventjes weer terugrijden. En dat doet hij dan ook netjes. Gelukkig. In Denemarken is het wel iets rustiger op de weg. Dus de kans dat je daar kan stoppen, is wel wat groter. Dan blijft hij in de auto zitten en dan mag ik weer even zoeken naar het beste standpunt.
Laura: 13:38
Rory wacht dus vaker op jou. Maar volgens mij wacht jij ook wel eens op hem.
Sofie: 13:43
Ja, hij is tegenwoordig vogels aan het fotograferen.
Laura: 13:46
Hoe is het dan om op hem te wachten?
Sofie: 13:48
Vervelend. Wat dat duurt best lang soms. Soms duurt het echt wel lang. Of dan zegt hij niet dat hij gaat stoppen en dan ben ik hem gewoon kwijt. Ben ik al verder gelopen.
Laura: 14:03
Dus eigenlijk zou het ideale recept zijn dat jij fotografeert wat jij wil fotograferen en hij kan ondertussen vogels fotograferen en dan zijn jullie allebei happy.
Sofie: 14:12
Maar de een duurt wel wat langer dan de ander, heb ik het idee.
Laura: 14:17
Mooi. Want je zei net nog: ik probeer vaak wel niet te lang de tijd te nemen om een fotoserie te maken. Dus zoals bij het bootje, dat je zegt nou in een kort tijdbestek maak ik mijn foto’s. Maar ondertussen sta je wel lang op hem te wachten.
Sofie: 14:30
Sta ik soms wel op hem te wachten.
Laura: 14:33
Misschien kan je iets met die balans doen. Ik ken Rory ook heel goed. Dus ik weet al voor wie ik het heb. Dan gaan we verder met een aantal andere vragen. Ik heb natuurlijk heel veel fotografie tips gedeeld op mijn website. Jij hebt heel veel van die fotografie tips gelezen. Maar stel je voor dat jij een nieuw artikel zou mogen schrijven op Think Academy. O jij was een dag de baas van Think Academy. Welke tip zou jij dan willen uitlichten? En dat hoeft niet een tip te zijn die nog niet op de website staat. Maar wat waar zou jij over schrijven? Of welke tip zou jij willen meegeven?
Sofie: 15:07
Ik denk dat jij ook wel vaker hebt zegt: neem altijd je camera mee. Oefen. Ga het doen. Want daar leer je van? En dat heb ik echt wel gemerkt in de jaren dat ik voor je voor jou werkte vind ik altijd weer zo.
Laura: 15:21
Ja, vind ik ook veel te groot.
Sofie: 15:22
Veel te groot. Maar dat heeft wel echt wel invloed gehad op mijn fotografie. Als ik dat vergelijk met het begin dat ik jou kende en daarna. Daar zit echt wel verschil in door te kijken, door te doen.
Laura: 15:35
Waar merk je het grootste verschil?
Sofie: 15:38
Compositie, denk ik.
Laura: 15:40
Nu heb ik het idee dat mensen pas heel laat doorhebben hoe belangrijk compositie in een foto is. Geldt dat ook voor jou?
Sofie: 15:47
Ik denk het wel. Dat je echt moet zoeken, net zoals hier bij het bootje, dat ik op verschillende punten ben gaan staan om te kijken naar de compositie. Wat werkt wel, wat werkt niet.
Laura: 15:58
En hoe weet jij dan dat het werkt?
Sofie: 16:00
Dan zeg je tegen je partner, ja, ik heb de foto van de dag gemaakt. Heb ik wel eens gezegd. En achteraf denk ik, nou, dit was het misschien niet, maar soms heb je gewoon het gevoel, ja, dit is hem. Dit is hem.
Laura: 16:12
Ja, mooi. Nu is er het gezegd: niet geschoten is altijd mis. In diezelfde categorie is er een foto die je niet hebt gemaakt, maar die je wel heel graag gaat willen maken. En waar je misschien nog steeds van baalt dat je die niet hebt gemaakt, weet ik niet.
Sofie: 16:31
Ik heb ook wel het Noorderlicht mogen zien in Lapland. Toen zaten we ook echt mooi in zo’n cabine met zo’n glazen plafond. En dat was de eerste avond. En we zijn toen maar om half twee hebben we toch het licht uitgedaan. Hadden we niet gewoon door moeten gaan totdat het helemaal over was. Ja, misschien wel. Maar ja, we dachten, het komt nog wel zo mooi langer door. Of andere dagen ook door? Dat was helaas niet zo, maar we hebben het nog wel vaker gezien. Maar het is wel echt dat ik denk: soms moet je ook gewoon maar doorgaan totdat het echt over is. Ja, of dat je omvalt van de slaap? Nou, dat deden we toen eigenlijk wel om half twee. Dus op zich is het niet gek dat we toen stopten. Maar het had nog langer doorgegaan.
Laura: 17:16
Dan een laatste vraag. Wat is het meest bijzondere, gekste, speciaalste wat je ooit voor een foto hebt gedaan?
Sofie: 17:24
Een nieuwe camera gekocht op vakantie. Omdat die kapot was.
Laura: 17:29
Wat gebeurde er?
Sofie: 17:31
Ik had zwart beeld. Wat was het? De spiegel klapte niet meer open. Of wat was er nou precies?
Laura: 17:38
Ja, ik weet nog dat ik jou over heb geappt. Volgens mij was jouw sluiter kapot.
Sofie: 17:42
Mijn sluiter was kapot. Dat was het.
Laura: 17:43
Er bleef volgens mij iets van een stukje van je sluiter bleef hangen. Dat zag je in iedere fou. Kan dat?
Sofie: 17:50
Het was gewoon zwart. Er klapte gewoon niks meer dicht of open. Dus ik werd daar bloed zagreinig van. Dus toen hebben we de volgende dag maar even een nieuwe camera gekocht.
Laura: 18:01
En hoe zagreinig?
Sofie: 18:03
Nou, echt chagrijning, want ik wilde eigenlijk nergens meer heen.
Laura: 18:06
Je wilde nergens meer heen.
Sofie: 18:08
Ik hoefde nergens meer heen. Want ik kon er geen foto’s meer van maken. Ik kon er wel foto’s mee maken, maar dat was met de camera van Rory. En die kende ik niet goed genoeg. Die vond ik niet fijn om in te stellen. Dus ik dacht laat maar.
Laura: 18:20
Dan heb je ook wel geluk eigenlijk dat er waar je op dat moment was een camera winkel was die een nieuwe body kon.
Sofie: 18:29
Ja, die was er gelukkig. En die hebben we gewoon gelijk gekocht. Niet over nagedacht dat het een heleboel geld was. Maar ik werd er een heel stuk gelukkiger van. Het heeft de vakantie gered. Zeker weten. Ik heb hele mooie foto’s kunnen maken daarna nog.
Laura: 18:42
Gelukkig. Mooi. Sofie, heel erg bedankt.
Sofie: 18:46
Graag gedaan.
Laura: 18:47
Ik vond het heel erg leuk. En ik vond het een eer dat jij mijn allereerste gast wilde zijn voor deze podcast.
Sofie: 18:53
Heel leuk vond ik het. Gelukkig.
Laura: 18:54
Wil je deze foto van Sofie nog een keer terugkijken? Ga dan naar vinkmooi.nl / 3. Daar staat de foto en ook de kaart waar dat eilandje Bornholm nou precies ligt. Ik vind het een ingewikkeld woord, Bornholm. Het is niet de enige aflevering die wij gaan opnemen. Je komt nog een keer terug. Dan gaan we het hebben over een foto die ik heb gemaakt, die bij jou thuis aan de muur hangt. Wil je er al een hint over geven?
Sofie: 19:22
Dat het weer iets met Denemarken is. Een foto uit Denenmarken.
Laura: 19:25
Ja. Dan kijk je deze aflevering op YouTube. Vergeet je dan niet te abonneren. En heb je deze aflevering bekeken of beluisterd in je podcast app? Volg de show dan, zodat nieuwe afleveringen automatisch voor je klaarstaan. Dit was Vink Mooi. Tot de volgende keer. Doeg.