In juli 2012 stapte ik in het vliegtuig naar New York. Wat nam ik deze reis mee in mijn cameratas, om thuis te kunnen komen met de mooiste foto’s? En waarom? In dit artikel lees je er alles over, uiteraard inclusief een lading foto’s uit deze wereldstad!

Wat zit er in mijn fototas

1. Camera & objectieven

Het eerste wat ik inpak na mijn paspoort is mijn camera en de bijbehorende objectieven. Het is belangrijk om de keuze voor de camera en objectieven (of eigenlijk, de verschillende brandpuntsafstanden) te laten aansluiten bij de vakantiebestemming en het type foto’s dat je daar wilt maken. Ik ben verliefd op mijn groothoeklens en in een stad vol wolkenkrabbers, met een prachtige skyline en waar op elke hoek van de straat iets gebeurd, moest deze reis mijn groothoeklens uiteraard mee.

Daarnaast zaten in mijn cameratas ook de standaardzoom Nikon 24-70mm (f/2.8) en de telezoom Tamron 70-300mm (f/4-5.6 VC). De combinatie van deze drie objectieven zorgde ervoor dat ik kon fotograferen van een heel wijds stadslandschap tot ver ingezoomd. Ik hoefde dus niets te missen!

Onder het mom van ‘je weet nooit wat je tegen zal komen’ én het plan om een gezinsfotosessie in Central Park te doen kon ik het als fotograaf niet laten om naast de zoomlenzen nog een drietal primes (lenzen met vast brandpuntsafstanden mee te nemen) mee te nemen; de Nikon 35mm (f/2.0), Nikon 50mm (f/1.4) en de Nikon 85mm (f/1.8). De ervaring heeft me echter (weer) geleerd dat ik deze lenzen tijdens het reizen toch amper gebruik, omdat het relatief veel tijd kost om telkens te moeten wisselen qua lenzen.

Tenslotte nam ik naast de spiegelreflexcamera ook nog een compactcamera mee, de Leica D-Lux 5You know, just in case. Handig voor het avondje dat we een Broadwayshow bezochten en de zware tas thuis wilde laten, maar niet zonder camera op stap wilden.

2. Geheugenkaartjes

Mijn motto wat betreft geheugenkaartjes is dat je er nooit genoeg van kan hebben. En dus ging ik op pad met diverse verschillende kaartjes met voldoende Gigabytes. Zo weet ik zeker dat ik nooit te kort zal hebben aan geheugen; ik hoef niet elke avond foto’s op de computer ete zetten en ook in geval van nood kom ik niet tekort. Tijdens de vakantie bleek één van mijn SD-kaartjes intern beschadigd toen ik – waarschijnlijk, domdomdom – de camera uitzette terwijl deze nog een foto aan het maken was. Het kaartje kon hierdoor niet meer gelezen worden door mijn laptop of cardreader.

Gelukkig wist ik dit te herstellen met een speciaal recovery programma en raakte geen van de foto’s verloren. Had ik maar één geheugenkaartje bij me gehad, dan had ik de volgende dag hiervoor eerst naar de winkel gemoeten. In New York geen probleem, maar wel als je ergens in de jungle zit. De geheugenkaartjes houd ik bij elkaar in een klein tasje van Tamrac, zodat ik nooit hoef te zoeken waar ik dat kleine dingetje heb gelaten. (Maar een simpel OV-kaarthoesje is ook geschikt hiervoor)

3. Camerariem

Een spiegelreflexcamera wordt eigenlijk altijd geleverd met een standaard camerariem. Deze riem zit met lussen aan de linker- en rechterkant van de camera vast waarbij je hem om je nek draagt. Dat werkt prima, maar het is wel wat onhandig en vooral pijnlijk voor je nek en schouders als je – net als ik –  heel de dag met je camera om loopt.

Al vrij snel ben ik overgestapt van de standaard camerariem  naar de zogenaamde ‘Black Rapid‘. Deze camerariem draag je over één schouder. De ‘band’ bevestig je met een schroef vast aan de onderkant van je camera op de plek waar je ook het plaatje van je statief vast zet. Je draagt de band schuin en in plaats van dat de camera om je nek bungelt bij het wandelen, draag je de camera nu een stuk stabieler waarbij het gewicht rust op je heup. Een absolute aanrader, ook bij fotosessies kan ik niet meer zonder!

4. Statief

Voor het maken van avond- en nachtfoto’s in New York is een statief een absolute must. Het statief dat ik thuis had was alleen relatief groot en zwaar. Onhandig als je naast het fotograferen ’s avonds ook nog andere dingen wilt ondernemen. Om die reden koos ik deze reis voor een simpel, lichtgewicht en merkloos statiefje. Ik kon duidelijk merken en voelen dat deze van mindere kwaliteit is (minder hoog, minder stabiel, minder duurzaam), maar voor het doel van deze vakantie prima geschikt.

Heb je (te) weinig ruimte in je koffer voor een statief? Overweeg dan of je op de plaats van bestemming een statief kan kopen. Het statief wat ik deze vakantie gebruikt heb, heb ik in Nederland bestelt bij de BestBuy. Eenmaal in New York hoefde ik maar 4 blokken te wandelen vanaf het hotel en kon ik het statief ophalen. Easy as that!

5. Afstandsbediening

Bij het maken van avondopnames werk ik bovendien graag met een (infrarood) afstandbediening, de Nikon ML-L3. Hoewel het in de regel geen probleem geeft als je op de ontspanknop drukt terwijl je camera op statief staat, kan dit toch nog een kleine beweging veroorzaken waardoor de foto onscherp wordt. Die kans is uiteraard groter als je een minder stabiel en robuust statief gebruikt. Deze kleine bewegingsonscherpte voorkom je door een afstandbediening of draadontspanner te gebruiken, maar het is uiteraard ook mogelijk om de camera op zelfontspanner van één of twee seconden zetten. Lees ook over de andere situaties waarin een afstandsbediening of draadontspanner handig is om te gebruiken bij het fotograferen.

Boek Reisfotografie - Explore Discover Capture

Meer dan 400 pagina’s vol tips!

Het boek Reisfotografie is het dikste Nederlandstalige boek over reisfotografie. Nu van 59,- voor 49,-

Meer informatie

6. GPS

Met de Kaart-module in Lightroom leek het me ontzettend gaaf om de foto’s die ik in New York maakte op de exacte plek op de wereldkaart terug te zien. Ik kocht hiervoor de Nikon GP-1, omdat deze zowel om mijn D700 als D90 te gebruiken was. Het apparaatje, schuif je op het flitsschoentje van je camera. Met een kabeltje connect je ‘m aan de camera. Bij het fotograferen slaat hij de exacte locatie van de foto op in de EXIF informatie. Ik had het GPS niet in Nederland getest en helaas bleek de GPS-poort van mijn D90 kapot te zijn; iets wat heel vaak voorkomt bij de D90 las ik later bij thuiskomst. Lesson learned: test de apparatuur voordat je op reis gaat en lees de reviews wat uitgebreider! ;)

7. Opladers

Met een volle batterijlading kan ik ongeveer 1000 á 1500 foto’s maken. Tegen de tijd dat ik dit aantal foto’s gemaakt heb en mijn batterij leeg is, heb ik voldoende mogelijkheden gehad om deze een moment aan de oplader te hangen. Tenzij je een aantal dagen in de rimboe, woestijn of op een onbewoond eiland verblijft zonder electriciteit, dan is het in mijn ogen niet nodig om een extra batterij mee te nemen, al kan het natuurlijk wel handig zijn.

8. Laptop

De foto’s kopieer ik van mijn geheugenkaartje naar de harde schijf van mijn laptop. Zo kan ik de geheugenkaartjes daarna weer gemakkelijk in de camera formatteren. Maar ook bekijk ik ’s avonds in Lightroom gelijk even het ‘resultaat van de dag’.

Maak je niet zoveel foto’s en/of fotografeer je in JPEG? En heb je ook nog eens een (snelle) internet verbinding tot je beschikking? Gebruik dan eventueel Dropbox om je foto’s direct te back-uppen. Lees hier meer over hoe je Dropbox voor je fotografie kunt gebruiken.

9. Externe HD

Nadat de foto’s zijn opgeslagen op mijn laptop, maak ik nog een kopie van deze foto’s naar een kleine externe harde schijf. Deze externe harde schijf draag ik altijd bij mij in mijn fototas, wanneer mijn laptop (in een afgesloten koffer) op de hotelkamer blijft. Op deze manier heb ik een veilig backup voor als mijn laptop gestolen zou worden of onverwacht crasht! In het artikel over het ordenen van foto’s lees je hoe ik o.a. reisfoto’s in mappen opsla op een harde schijf.

10. Cardreader

In principe overbodig omdat mijn laptop ook een sleuf heeft voor SD-kaartjes, maar omdat ik normaal met mijn D700 fotografeer en deze CF kaartjes heeft, gaat de cardreader eigenlijk altijd automatisch de rugtas in. Als jij ook fotografeert met CF-kaartjes, dan is de cardreader iets wat je niet moet vergeten.

11. Wereldstekker

Er zijn genoeg landen met andere stopcontacten dan in Nederland, zo ook in de Verenigde Staten. De wereldstekker ging mee.ok deze gaat in mijn handbagage, zodat ik mijn camera/laptop/ipad/iphone kan opladen op het vliegveld bij het wachten tot het boarden of tijdens de transfer. In sommige landen heb je in de trein ook stopcontacten! Ik wacht nog op het moment dat er ook stopcontacten in het vliegtuig zitten ;)

Controleer voorafgaand aan de reis of je voldoende hebt aan een verloopstekker, of dat je een omvormer nodig heb vanwege een ander voltage of frequentie op jouw bestemming. Lees hierover meer.

12. Cameratas

Op het moment dat ik een vliegtuig in stap, wil ik dat ál mijn apparatuur in mijn handbagage past. Apparatuur in de koffer stoppen is geen optie. Niet alleen omdat ik bang ben dat mijn koffer dan ‘per ongeluk’ kwijtraakt, maar vooral omdat ik heb gezien hoe er met koffers gesmeten wordt als deze uit het vliegtuig worden geladen. (En omdat ik dan kan fotograferen vanuit het vliegtuig natuurlijk)

Mijn cameratas woog deze reis ruim 9.5kg. Dat is net onder het maximale toegestane gewicht van de handbagage (bij Transavia en Ryanair is dat 10 kilo, bij KLM 12) Ik heb zelf echter nog niet meegemaakt dat mijn cameratas werd gewogen (of is dat toeval?). Mijn theorie hierover, en zoals ook door EasyJet wordt verwoord op hun website, is dat het gewicht van de handbagage bij een rugtas niet uitmaakt, zolang je deze maar zelf boven je hoofd kan tillen om in ‘overhead compartments’ te plaatsen.

Wat zat er niet in mijn cameratas maar had er wel in gemogen?

Een polarisatiefilter! Ik had deze niet meegenomen omdat ik tijdens deze reis deze niet bezat in de juiste filtermaat. Het polarisatiefilter had van meerwaarde kunnen zijn bij het wegfilteren van storende reflecties. Lees in het artikel over polarisatiefilters wanneer je deze gebruikt en waarom.

Bij andere reizen gaat er nu ook altijd een PacSafe mee. Lees het artikel over deze mobiele kluis met meer tips hoe je je apparatuur op reis veilig houdt.

En dan hieronder het resultaat, een kleine selectie van de vele foto’s die ik in New York maakte. Laat je een reactie achter wat je er van vindt? :) Wil je trouwens meer tips over het fotograferen in een wereldstad als New-York? Bestel dan mijn boek Reisfotografie!

P.S. – Ik vond NYC zó gaaf, dat het op mijn ‘bucketlist‘ staat om er aantal maanden te gaan wonen. Ken jij nog iemand die daar werkt en een fotograaf of fotografiedocent kan gebruiken, dan houd ik me aanbevolen! ;)