Topmenu

Hoe een kritische blik je fotografie verbetert (of juist helemaal verpest)

Op Facebook stelde ik recent de vraag: “Eens of oneens: Hoe langer ik bezig ben met fotografie, des te kritischer ik op mijn eigen foto’s word. Met 134 reacties was het antwoord unaniem: “Eens”. Iedereen wordt kritischer op zijn of haar foto’s naarmate hij langer bezig is met fotografie. In dit artikel waarom dit goed is, maar ook wat de valkuilen zijn, waar je rekening mee moet houden bij het kritisch zijn op je foto’s en hoe je omgaat met kritiek van anderen.

Ik geloof er in dat een kritische blik op je foto’s er voor zorgt dat je jezelf steeds meer kunt verbeteren. Zo kun je een gemaakte foto bekijken en jezelf afvragen wat er beter had gekund met bijvoorbeeld de camera instellingen, compositie, standpunt, lichtgebruik, noem maar op. Doordat je hier bewust bij stilstaat en deze verbeteringen opmerkt, kun je deze een volgende keer toepassen daarmee je fotografie dus verder ontwikkelen en naar een hogere niveau brengen.

Een kritisch blik kan je fotografie verbeteren

Het is echter heel belangrijk dat je niet té kritisch bent. Het is een valkuil dat je elke foto zo kritisch bekijkt, dat je er geen enkele meer goed genoeg vindt. Je bent dan nooit meer tevreden over de foto’s die je hebt gemaakt en daarmee kun je het plezier in de fotografie verliezen. Of je maakt hierdoor een stuk minder foto’s. Dat zou zonde zijn, want fotografie is juist zo leuk! En grote kans dat je fotografeert voor je plezier.

Te kritisch zijn op je eigen foto's is niet goed

Een kritische blik op je foto’s mag daarom alleen als dit het plezier niet minder maakt. Als het je plezier en liefde in de fotografie verpest, dan moet je vooral weer gaan genieten.

Wees kritisch, maar realistisch.

“Verbeter je fotografie met een kritische blik, maar blijf wel realistisch!”

Maar hoe doe je dat nu? Kritisch zijn op je eigen foto’s om je fotografie te verbeteren, maar daarmee toch het plezier houden?

Mijn advies is om, als je je eigen foto’s beoordeelt, wel kritisch te zijn, maar bovenal ook realistisch. Bekijk welke verbeteringen er mogelijk waren geweest tijdens het fotograferen, binnen de mogelijkheden die je had. Een foto kan allicht beter, maar misschien niet op dat moment, in die situatie of met de apparatuur die je bij je had.

Misschien had je een bekende toeristisch attractie graag gefotografeerd met minder mensen erbij, maar kon je deze niet op een ander (rustiger) tijdstip te bezoeken.

Of een foto had bijvoorbeeld meer sfeer en mooier licht gehad als je had gefotografeerd tijdens het gouden uurtje in plaats van midden op de dag, maar was het in de planning niet mogelijk om later op de dag terug te komen. En zelfs als je tijdens het gouden uurtje op die plek had gestaan, had het zomaar gekund dat het bewolkt was en de zon zichzelf niet eens liet zien!

Onderstaande foto maakte ik in Petra, Jordanie, waarbij we een klimtocht van zeker een uur hadden gemaakt om deze tempel te bekijken. Ik vond (en vind) het jammer dat de tempel eigenlijk net in zijn eigen schaduw valt. Als we later op de dag naar deze locatie waren geweest, dan had deze waarschijnlijk vol in de zon gestaan, waardoor de kleur van de rotsen nog feller was geweest. Toch ben ik blij met deze foto. Doordat we hier juist vroeg waren, waren er nog amper toeristen. In dit geval was het dus het één of het ander, en drommen toeristen voor de tempel had ik meer storend gevonden.

Tempel in Petra, Jordanie

Het kan ook zijn dat het licht juist heel mooi was, maar dat je niet op de juiste plek was. Deze zonsopgang fotografeerde ik vanaf een boot in Thailand. Het licht is prachtig, de kleuren zijn geweldig, maar stiekem vind ik de foto een beetje ‘saai’. Wat had ik graag een bootje of een eiland in de zee gezien, om de foto net dat beetje extra te geven. Maarja.. waar tover je die zo snel vandaan? Dat kon helaas niet.

thailand-zonsopgang

Of misschien had een foto beter gekund als je andere apparatuur had gehad. Dan was die foto die je op safari maakte misschien mooier geweest als je het onderwerp dichterbij had gehaald, maar  ja.. dat objectief heb je nou eenmaal niet, dus heb je gewoon maximaal ingezoomd.

Zo fotografeerde ik deze neushoorn in de Ngorongoro krater in Tanzania. De gids vertelde me dat er in dit grote gebied maar een paar leven, en ik was dus heel blij dat we hem spotte. Helaas konden we niet dichterbij komen (dat is ook gevaarlijk), en kon ik niet meer inzoomen met mijn 18-200mm objectief. Dat ik het beest liever groter in beeld had gehad, is dus niet echt iets waar ik heel erg kritisch op kan zijn, en ik heb dit zo goed mogelijk opgelost door de foto iets te croppen. Ook vind ik de kleuren maar zo-zo. Dit komt vooral door het dreigende weer (niet lang hierna begon het ook te regenen). Ik zou meer gebaald hebben als ik de neushoorn niet had gezien, dan dat ik nu baal dat de foto niet helemaal is zoals ik deze zou willen. Waar ik wel kritisch op ben, is dat veel foto’s bewogen waren omdat ik de sluitertijd niet goed in de gaten had gehouden. Dat was een leerpuntje.

Neushoorn in Tanzania

Wanneer je met een kritische blik naar je eigen foto’s kijkt, is het dus belangrijk om te bepalen wat er beter had gekund binnen de mogelijkheden die je had. Het kan dan heel goed zijn dat je het beste uit de foto hebt gehaald binnen deze mogelijkheden, en dat je dus juist heel blij moet zijn met de gemaakte foto!

Realiseer je ook dat je altijd lerende bent. Tenminste.. daar ga ik vanuit, want ook ik leer elke keer weer in de fotografie. Ik denk niet dat iemand ooit uitgeleerd is als het gaat om het maken van foto’s. En omdat je telkens weer meer leert, is het ook belangrijk niet teveel van je zelf te verwachten. Het is niet realistisch om te verwacht dat als je net een nieuwe camera hebt, dat je dan meteen award-winning foto’s maakt. Het is niet realistisch om te verwachten dat als je een fotografietip hebt gehoord of gelezen, dat je dit ook meteen elke keer weet toe te passen in de praktijk. Je moet oefenen om alles goed onder de knie te krijgen. En de kritische blik kan je hierbij helpen, maar moet je niet weerhouden om te blijven oefenen.

Het is daarom ook niet realistisch om je foto’s te vergelijken met die van andere fotograferen, Fotograferen die misschien al tientallen jaren fotograferen, die andere (betere?) apparatuur hebben, die zich gespecialiseerd hebben in één type fotografie en daar onwijs veel tijd in hebben gestoken (misschien zelfs fulltime), of fotografen die gewoon het geluk hadden om op het juiste moment op de juiste plek te zijn. Als je jouw foto’s vergelijkt met de foto’s van deze fotografen kan je ook weer zo kritisch worden naar je eigen foto’s dat geen enkele foto die jij hebt gemaakt meer goed is. Je kan jezelf hierdoor het gevoel geven dat je niet goed genoeg bent, wat natuurlijk onzin is want je bent lerende. Toch is dit iets waar veel fotografen zich regelmatig schuldig aan maken, ik inclusief.

In 2013 waren mijn vriend en ik in Thailand, waarin we ons bij een zogenaamde live-aboard aansloten. We woonden vijf dagen op een boot, waarbij we elke dag meerdere duiken maakten bij de prachtige koraalriffen van de Similan eilanden. Een van de duikinstructeurs had een systeemcamera in een onderwaterhuis. Hij vertelde me dat hij pas een half jaar fotografeerde en dat hij het zichzelf had aangeleerd, vooral door trial en error. Zijn foto’s bekeek ik vol bewondering. Zo gaaf, dat wilde ik ook kunnen. En aangezien ik al heel lang fotografeerde en de theorie begreep, moest ik dat ook kunnen, toch?

Mijn foto’s haalde het echter lang niet bij zijn foto’s. Niet alleen omdat hij twee externe flitsers had, ook omdat hij veel meer ervaring had met het onderwater fotograferen en veel meer duiken maakte. Zou ik mijn onderwaterfoto’s met die van hem vergelijken, dan vind ik er geen één meer goed. Maar met mijn beperkte duikervaring en onderwaterfotografie, ben ik nog steeds heel blij met veel van mijn foto’s.

© Pepe Suarez

© Pepe Suarez

Een kritische blik op je foto's is niet slecht, zolang het plezier in fotografie daardoor maar niet kwijt raakt

Ook ben ik bijvoorbeeld heel jaloers op meerdere zwart-wit landschapsfoto’s die Andre Ruiter heeft gemaakt. Zo mooi, zo pakkend, zo’n mysterieuze sfeer, die zou ik ook wel willen maken, ook al houd ik heel erg van kleuren in mijn foto’s. Omdat ik André ken, weet ik ook dat hij soms uren door het bos loopt, vaak ook nog eens in de regen of mist omdat dit de sfeer bepaald, voordat hij zo’n plaat kan schieten. Wil ik zijn niveau halen, dan zal ik er toch echt meer tijd in moeten steken en meer op pad gaan met slecht weer. En ik houd eigenlijk helemaal niet van kou, mist of regen. (Ik waardeer fotograferen in de mist inmiddels steeds meer). Het is dan ook niet realistisch als ik mijn zwart-wit-landschapsfoto’s vergelijk met die van hem en kritisch ben op mijn eigen werk. Wel bewonder ik zijn werk des te meer.

Sprielderbos, © Andre Ruiter

Sprielderbos, © Andre Ruiter

Zwart-wit landschap in de mist, Madeira

Objectief kijken naar je eigen foto’s is lastig

Soms is het heel lastig om je eigen foto’s objectief (en kritisch) te bekijken, omdat simpel jouw ervaring van het fotograferen nog verbonden is met de foto zelf. Je vind een foto extra mooi omdat je bijvoorbeeld heel veel moeite hebt gedaan om de foto te maken, omdat de foto precies werd zoals je deze in gedachten had, omdat het zo’n mooie dag is, omdat je kinderen of familie op de foto staat, noem maar op.

Als jij naar de foto kijkt, dan krijg je een bepaald gevoel over die foto op basis van die ervaring. Dit beïnvloed je beoordeling, waardoor je misschien minder kritisch bent. Dit is niet erg, je doet fotografie immers voor jezelf. En als jij blij bent met een foto, dan is dat goed. (Lees meer hierover in dit artikel met het verhaal achter de foto, waarbij mijn gevoel over de foto was gebaseerd op het maken ervan)

Kritiek van anderen

Het is wel belangrijk om te realiseren dat als iemand anders naar dezelfde foto krijgt, hij of zij dit zelfde gevoel niet krijgt. Iemand anders kan daarom kritischer zijn dan jijzelf.  Wanneer iemand kritisch is over jouw foto en vertelt wat er beter had gekund, dan kan je gevoel over een foto veranderen. Vooral als je zo blij was met een foto door een ven de redenen hierboven, kan een kritische opmerking van iemand hard aankomen. Hierdoor wordt het positieve gevoel dat je bij de foto had misschien wel negatief of ga je twijfelen over je eigen foto.

Kritiek van anderen kan het plezier in fotografie verpesten

Het is echt super belangrijk dat je je niet door kritiek van anderen uit het veld laat slaan. Kritiek van een ander kan wel super waardevol en leerzaam zijn, mits de kritisch blik van de juiste persoon komt en in de juiste vorm.

Je leert het meest van opbouwende kritiek en deze is het meest waardevol als deze in het echt wordt gegeven door iemand wiens werk je zelf ook waardeert. Doordat je er bij bent als de feedback wordt gegeven, hoor je ook de intonatie in iemands stem en weet je hoe het wordt bedoeld, en ook in welk referentiekader je dit moet plaatsen.

Krijg je feedback op een foto die je bijvoorbeeld op een fotografie forum heb geplaatst, dan is deze feedback vaak (maar niet altijd) minder waardevol. Dit is vooral zo als die persoon jou niet goed kent, of als jij de persoon en diens werk niet ziet. Een zin kan dan heel bot overkomen, terwijl dit soms niet zo is bedoeld. Of de persoon heeft gewoon een heel andere smaak, waardoor de punten die hij of zij aandraagt, totaal niet passen bij wat jij voor ogen hebt. In zo’n geval is het de kunst om je niet (te veel) te laten raken door deze opmerkingen, maar deze naast je neer te leggen (al is dit lastiger dan het klinkt).

Samengevat

Wees kritisch op je eigen foto’s, want daar kun je veel van leren. Wees echter niet te kritisch, maar blijf realistisch; wat had je kunnen verbeteren binnen de mogelijkheden die je had. Gebruik dit om je fotografie verder te ontwikkelen en naar een hoger niveau te brengen.

Verwacht echter niet teveel van jezelf en vergelijk je foto’s niet teveel met die van andere fotografen. Doe je dit wel, of ben je te kritisch, dan kan dat er voor zorgen dat je geen enkele foto meer goed genoeg vindt en je het plezier in de fotografie verliest.

Ontvang je een kritische blik van anderen, plaatst dit dan in het juiste kader. Een kritische blik van iemand die jou goed kent, die jouw fotografie kent en wiens fotografie jij waardeert, is daarbij het meest waardevol!

Volg jij mij al op Instagram?

Bewaar dit artikel op Pinterest:

Lees hier lekker verder:

 

29 reacties op Hoe een kritische blik je fotografie verbetert (of juist helemaal verpest)

  1. Tina 11 september 2018 at 00:13 #

    Heel nuttig artikel. Het is best goed om af en toe kritisch naar je eigen foto’s te kijken, zeker als je begint met fotograferen, dan heb je de neiging om een mooi onderwerp te kiezen en dan de foto die je ervan maakt ook automatisch mooi te vinden. Het is aan te raden om dan geregeld ook naar foto’s van anderen te kijken en te bedenken wat je daar wel en niet mooi aan vindt, en eventueel ook waarom. Op een gegeven moment ga je toch min of meer een eigen stijl ontwikkelen als het goed is. En dan komen de valkuilen. Want als je dan naar foto’s van anderen kijkt die je mooi vindt, dan ga je denken ‘dat wil ik ook!’. Terwijl die ander er inderdaad misschien uren voor heeft rondgelopen, heel vroeg zijn bed is uitgekomen of in specifieke apparatuur heeft geïnvesteerd….
    Ik heb zelf besloten dat ik niet meer bewust op zoek ga naar ‘het perfecte plaatje’. Perfect vind ik soms juist wat saai. Nee, voor mij mag er op een foto best iets aan te merken zijn, dat maakt hem misschien eigenlijk juist wel spannender. Ik fotografeer ook niet voor een ander, ik fotografeer vooral voor mezelf. Iemand anders had die foto waarschijnlijk anders gemaakt, en dat is maar goed ook! Er is niet 1 recept voor het maken van een foto.
    Ik ben zelf lid van een fotoclub maar ik merk dat ik er soms ook wel moeite mee heb hoe er ‘kritiek’ gegeven wordt. Van die opmerkingen over dat de foto misschien anders of meer uitgesneden zou moeten worden. Of te druk is. Of het onderwerp op een andere plek in beeld zou moeten. Eigenlijk ergert me dat best. Omdat ik de foto op mijn manier heb gemaakt, ennde keuze heb gemaakt voor een bepaalde compositie, en nee, dat is waarschijnlijk net even wat anders dan een ander zou doen. Daarom maken we (gelukkig) niet allemaal dezelfde foto’s…
    Wat ik daar wel een beetje mee samenhangt is dat foto’s tegenwoordig ook heel snel beoordeeld worden. Bijna niemand neemt meer de tijd om eens wat langer naar een foto te kijken. Je ziet daardoor ook een voorkeur voor vrij ‘flitsende’ foto’s ontstaan, de foto moet ‘knallen’. Eerlijk gezegd zijn dat voor mij vaak niet foto’s die me lang kunnen boeien, ik heb liever een foto waar je misschien wat langer naar moet kijken en dan eigenlijk steeds interessanter wordt.

  2. Rudi Scheers 13 mei 2017 at 22:58 #

    Ik gebruik als ik op pc foto’s bewerk wel eens een spiegel (je kan ook de foto op je pc op spiegelbeeld zetten,) krijg je direct een ander zicht op je foto en merk je wat er goed of niet goed is, maar belangrijker het lijkt even een nieuwe foto waardoor je een nieuw en fris beeld krijgt..

  3. ellie 4 november 2016 at 09:42 #

    Vanmorgen bij het openen van mijn pc zie ik je artikel. Uit het hart gegrepen. Ook mijn zelfvertrouwen is behoorlijk weg nu ik meer met fotografie bezig ben. In het verleden was ik lekker aan het werk, niet gehinderd door enige kennis zeg ik nu zelf.

  4. Sanne 14 oktober 2016 at 10:58 #

    Denk dat ik dit artikel uitprint en in huis ophang om nog 100X te lezen.
    Vind fotograferen geweldig, maar doe het al maanden niet meer, (terwijl ik in december 2015 eindelijk zo’n prachtige spiegelreflex heb gekocht!) omdat het niet lukt.
    Mijn foto’s zijn verre van goed, krijg m’n instellingen en scherptepunt maar niet goed en ben inspiratieloos.
    Weet heel goed dat ik moet oefenen, oefenen en nog eens oefenen of beter te worden, maar iedere keer als ik de foto’s dan terug kijk, zie ik dat ik er inderdaad niks van kan. Dus ga ik niet meer.
    Heerlijk hoe je jezelf kunt vastzetten.

  5. Jan Joore 11 februari 2016 at 22:05 #

    Het helpt soms ook wel eens om de foto’s te laten rusten en later nog eens te bekijken. Je hebt direct na het maken van de foto verwachtingen van het resultaat. Dan zie je al je fouten en dat wat je anders zou hebben willen doen. Als je de foto’s dan later weer bekijkt met een frisse blik dan vallen ze vaak erg mee.

  6. Victor 2 februari 2016 at 11:35 #

    Ik maak foto’s om ze speciaal op canvas ze laten drukken. Vooral het idee met het stil leven op de foto zetten is erg populair omdat het bij veel toch een bepaald gevoel oproept. Leuke hobby maar ook duur!

  7. Bicycle Junkie Ellen 29 oktober 2015 at 23:20 #

    Heel herkenbaar Laura! Zeker omdat wij fietsen, is het niet makkelijk om op het beste moment juist op een bepaalde plek te zijn en wordt het meer een registratie van het moment.
    Plus, dat we natuurlijk niet al onze fotospullen mee kunnen nemen in die 4 tassen, dus zijn we beperkt. Maar toch baal ik altijd! Haha! Een goede spiegel dus dit artikel; binnen de mogelijkheden die we hebben, schiet ik dan toch een aardig kiekje. ;)

  8. Nicoliene van Rijnberk 15 mei 2015 at 10:08 #

    Ben nog maar net begonnen met weer fotograferen. BEN erg kritisch het helpt me alleen niet mooie foto's te maken.
    Ik bak er weinig van. Zeker met zoveel mensen in mijn omgeving die het Zo goed kunnen.

    • Roel 29 juni 2015 at 23:31 #

      Pas na mijn 2000e foto zag ik enige verbeteringen in mijn resultaten , nu na zo’n 5000 zie ik weer verbeteringen t.o.v. die 2000. Lekker volhouden en het plezier erin houden. (als je je “slechte foto’s” bewaard merk ke die vooruitgang echt, gooi dus niet snel iets weg)

  9. Maaike Bergman 14 november 2014 at 12:23 #

    Fijn dat ik dit opbouwende artikel heb gelezen, soms vergeet je dat je in eerste instantie foto's maakt omdat het zo leuk is om te doen. Met de camera's van tegenwoordig waar je zoooooveel mee kunt doen, Lightroom waar je zooooooveel mee kunt verbeteren zou je bijna verwachten dat elke foto goed moet zijn.

  10. Timo Gorissen 13 september 2014 at 20:44 #

    wat mooi gezegd. ik zit zelf midden in het gevoel van depressie, omdat ik te kritisch ben. Je legt het zo mooi uit, dat ik me er helemaal in kan vinden en je beurt me helemaal op. Dit had ik precies nodig. bedankt.

  11. Els Ruiters 25 mei 2014 at 14:34 #

    Hoi, leuk stuk, Laura en heel herkenbaar. Ik denk dat iedereen wel enigszins hetzelfde ervaart.
    Ik las een artikel dat hier mooi bij aansluit. De schrijver (beroepsfotograaf) benadrukte dat je met een foto een verhaal wilt vertellen. Soms is een foto helemaal niet zo mooi volgens de ‘regels’ en alles wat gangbaar is, maar vertelt het precies wat je ermee wilt zeggen. Zo maakte ik ooit een foto van mijn dochter en haar beste vriendin, die heerlijk plezier hadden en volop lachten. De foto is niet helemaal scherp, ze kijken niet beide in de camera maar het is een dijk van een foto geworden… vind ik zelf. Het plezier spat er vanaf. En dan kan zo’n kritische blik het genoegen dat ik heb in de gemaakte foto gelukkig niet weghalen. De foto vertelt het verhaal.
    Maar zonder meer – het aantal foto’s dat ik afkeur neemt evenredig toe met het aantal dat ik neem…

  12. Dick de Graaf 13 mei 2014 at 07:47 #

    Hallo Laura,
    Kritisch zijn op je eigen werk is normaal. Er kan altijd iets beter. Toen ik ooit mijn eerste post plaatste op een forum, werd ik genadeloos afgekraakt. Er werd zelfs gezegd dat ik als fotograaf maar beter een pilletje in kon nemen… Dat motiveerde mij enorm om het tegendeel te gaan bewijzen. Inmiddels plaats ik eigenlijk niets meer op fora daar ik eigenlijk de tijd niet meer voor heb. Ik bekijk nog wel diverse forums en probeer ook soms positieve input te leveren. Die zo gehete fotografen die mijn werk toen afbrandde, volg ik ook en lach dan stiekem in mijn vuistje want ik heb iedere keer weer een leuke opdrachten portefeuille en die klanten vinden mijn werk wel goed. Ik fotografeer met enorm veel plezier. Zolang ik en nog belangrijker mijn klanten tevreden zijn, zit het met mijn foto's wel goed.

  13. connie 12 mei 2014 at 18:03 #

    Het is waar (voor mij) dat je een foto niet snel goed genoeg vindt om op te sturen omdat er volgens jouw altijd wel iets aan mankeert. Eigenlijk ben je dan zeer onzeker over je eigen werk. Ik ben er ook zoeen en dat is zeer jammer. Veranderen dus in denkwijze!!!!!!!!!!
    Groetend Connie

  14. ans 12 mei 2014 at 16:36 #

    Hallo Laura
    Mee eens, en weer eens zo’n duidelijk artikel.
    Omdat je eigen kijk op je eigen foto’s dus veranderd is, is het ook enorm leuk om je eigen archief in te duiken en dan zie je plotseling foto’s tevoorschijn komen die je vroeger afkeurde, maar die je nu ineens heel mooi vindt. en die heb je dan toch echt zelf gemaakt.
    groet, Ans

  15. mieke 12 mei 2014 at 08:43 #

    De foto in Petra, de zonsondergang en vooral de neushoorn vind ik alle 3 schitterende foto’s. Ik kan me haast niet voorstellen dat iemand daar kritiek op zou kunnen hebben. Waarom moet er altijd NET een bootje langskomen als de zon ondergaat. Dat verandert m.i. niets aan de schitterende kleuren. De neushoorn staat prachtig (scherp) in het totaal verlaten landschap. Ook hier weer die mooie kleuren.
    Kan maar één ding zeggen Laura: ik wou dat ik ze gemaakt had……
    Maar weer bedankt voor dit artikel. Ik kijk er altijd naar uit en leer er steeds veel van.
    Ga vooral zo door.

    • Laura 12 mei 2014 at 14:04 #

      Dankjewel Mieke voor je complimenten op m’n foto’s. Zo zie je ook maar weer dat iedereen op een andere manier naar een foto kijkt :)

  16. Henk Van Galen 11 mei 2014 at 20:06 #

    Een waardevol artikel. Het geeft dus duidelijk aan dat ook anderen moeite moeten doen om die geweldige foto te maken. En dat je dus niet te vlug de moed moet laten zakken.

  17. Bert Beekmans 11 mei 2014 at 12:15 #

    Ik heb persoonlijk veel geleerd van kritiek op fora. Ook als die hard binnen komt omdat het meesterwerk dat je dacht te hebben toch nog niet zo geweldig blijkt te zijn. Van ohs en ahs leer je niks.

    Onderbouwd commentaar van mensen die op hun eigen manier naar jou foto’s kijken, zonder het referentiekader dat jij hebt, en de vinger op de zere plek kunnen leggen. Daar KUN je veel van leren als je er voor open staat. En het staat je vrij om het ter kennisgeving aan te nemen.

  18. Henk Streutker 11 mei 2014 at 07:40 #

    Sinds kort kan ik mijn weg vinden in Elements 11 , eerder maakte ik alleen gebruik van Picasa om foto,s bij te snijden en het contrast iets aan te zetten. Meestal was dat genoeg om de foto er iets beter er uit te laten zien.
    Maar in Elements kun je toch iets meer uit de foto halen. Maar mijn insteek is ook om de foto zo goed mogelijk te maken zodat je met zo weinig mogelijk kunstgrepen een goede foto hebt. Ook fotocursussen kunnen enorm bedragen hoe en waarom je bepaalde foto's maakt.

  19. Jo W. 11 mei 2014 at 09:14 #

    Goed verhaal, heel realistisch. Uiteraard twijfel ik ook nog al eens over de kwaliteit van een foto. Ik wacht in ieder geval twee weken, voordat ik er echt kritisch naar kijk. Daarna hang ik de foto op, als ik nog steeds twijfel. Als de foto na een week mag blijven hangen, vind ik het meestal wel een geslaagde foto.
    Als ik de foto na twee dagen al weer van de muur wil halen, zal het wel een minder goede foto zijn.

    Maar ik blijf het elke keer weer met veel plezier proberen en nog eens proberen. Soms is een foto gewoon goed, omdat deze foto een ondersteuning van mijn beleving. En dat koester ik.
    Jo

  20. Paul Van de Velde 10 mei 2014 at 22:41 #

    Ha Laura, Goed artikel, duidelijk en helemaal waar. Overigens vind ik je neushoorn weer wel heel mooi. Mooi voor op een poster. Zo zie je smaken verschillen. Foto's van dichtbij zijn er al. Ik zie graag een foto op een wijze die er nog niet is. Mooi licht op het gras, imposant in zijn omgeving, mooi scherp en uit de nevel rijst de kraterrand. Mooi!
    Wanneer ik een foto van een ander bekijk, en dat doe ik tegenwoordig dagelijks, heb ik altijd in m'n achterhoofd dat er iemand achter die foto zit. De fotograaf. Die heeft het moment mooi gevonden. Dat mag je bij advies geven niet stuk maken. Ik kijk naar de reden van de foto en geef vanuit dat punt, indien gewenst, mijn visie. En vertel ik hoe ik het zelfde item op de foto gezet zou hebben. Of ik het onderwerp nou mooi vind of niet. Dat doet niet ter zake. En misschien brengt dat de fotograaf weer op nieuwe of andere ideeën en groeit hij/zij in z'n werk/hobby.
    Maar net wat je zegt soms is er helemaal geen andere mogelijkheid geweest en moet je het doen met het moment. Dan heb je voor die situatie een prachtige plaat.
    En voor Rita Seghers, een vooraanstaand fotograaf zei onlangs nog; Waarom zijn er nog nauwelijks gewone zomaar foto's! Alles moet tegenwoordig maar in hokjes en series geplaatst worden. Maar een leuke foto van een parkje met wandelende mensen zie je nergens meer.
    Dus Rita ga alsjeblieft door!

  21. Wouter Vroom 10 mei 2014 at 20:03 #

    Goed artikel!
    In aanvulling op de reactie mbt de fotoforums is het tegenovergestelde ook vaak waar. Als een fotograaf het eenmaal "gemaakt" heeft op zo'n forum, verleren ze vaak snel alle zelfkritiek omdat alle foto's, goed of slecht met superlatieven, oh's en ah's worden overstelpt.

  22. Rita Seghers 10 mei 2014 at 19:47 #

    Een foto die duidelijk "bijgewerkt" is, vind IK niet mooi. Ik beperk me tot de horizonten "recht" te zetten en hier en daar storende elementen "bij te snijden". Foto's met onnatuurlijke kleuren zijn goed voor reclame brochures ! Als ik een foto neem bij grijs weer, moet ik geen kleurenpalet maken van die foto (vind ik). In sommige scholen leer je meer een foto "bijwerken" dan de techniek om in directe instantie een mooie foto te nemen. Okay, als je wilt meedoen aan fotowedstrijden en je naar het professionele wilt neigen, dan zal het wel een "must" zijn, maar spontane foto's onder alle omstandigheden vind ik veel mooier dan al dat bijgewerkt gedoe. Mijn camera is zeer beperkt (Canon PowerShot SX240 HS) qua instellingen, maar ik heb het ALTIJD in mijn handtas en heb al heel wat mooie foto's genomen die gewaardeerd worden door mensen die niet zo kritisch zijn en in de foto's zien wat ik wil weergeven zonder hun een perfecte foto te willen voorschotelen. Als je begrijpt wat ik bedoel.

  23. Jos Sparreboom 10 mei 2014 at 19:43 #

    Er is nog een andere manier om steeds minder slechte foto's te maken. Ik heb voor mijzelf de lat zo hoog gelegd, dat ik tot nog toe geen enkele echt goede foto gemaakt heb. Ik probeer namelijk dieren in het wild te fotograferen. En moeilijk dat het is….

  24. Senna 10 mei 2014 at 20:05 #

    Mooi artikel. Ik denk dat het helemaal klopt dat je het plezier in fotograferen kunt verliezen als je te kritisch bent en leren van de ‘fouten’ die je hebt gemaakt maakt je juist beter.

  25. Aad Vermunt 10 mei 2014 at 19:30 #

    Hoi Laura,

    Ik ben het helemaal eens met je hele verhaal.
    Ik ben eens op een club geweest, daar werden de foto’s ook door de leden beoordeeld. Ik trek mij daar dan weinig van aan.
    Ik heb tenslotte de foto’s gemaakt en ben daar tevreden mee.
    Een ieder heeft een andere mening, en dat mag ook.

    Aad

  26. Arie Heimweg 10 mei 2014 at 19:24 #

    Hoi Laura,
    Bedankt voor je verhaal waarin ik veel herkenbare zaken voorbij heb zien komen.
    Ik ben het met je eens dat je in eerste instantie fotografeert voor jezelf,maar het geeft me wel een kick wanneer de profs onder ons je foto als favoriet bestempelen. Enerzijds geeft dat voldoening,anderzijds kan dat ook leiden tot het bij de volgende upload nog kritischer naar je werk te kijken.
    Als ik dan bij mezelf blijf is voor mij een opname niet snel goed genoeg.
    Nogmaals dank voor je goede verhaal.
    Hartelijke groet Arie.

  27. Oscar Rottink 10 mei 2014 at 16:53 #

    Erg leuk artikel. Dat je ook te kritisch kan zijn geldt voor veel (zeker creatief) werk. Hoe 'makkelijk' je daar een grens in kan trekken ligt ook aan je eigen karakter. Foto's maak ik puur voor de fun en kan altijd wel beter maar probeer wel een beetje het beste te halen uit mijn Lumix LX5 ;) Als het gaat om designwerk wat ik beroepsmatig doe is het veel lastiger voor mezelf een keer tevreden te zijn. Dat mijn kritische blik vaak veel kritischer is dan die van mijn klanten is een leuke theorie, lastig om dat zelf ook te geloven.

Geef een reactie